Angélique kersten  | Arnhems Blond

 

 

 


 

DD (dubbel dee)

 

Een borrel met mijn collega's. Niet zomaar een borrel; nee een heuse HOT-borrel. Gesponsord door leverancier HOT. De Arnhemse erotiek-brigade telt 5 vrouwen en wanneer wij dames onze billen in de banken van café Touche neer vleien, wordt onze aanwezigheid ook meteen opgemerkt door de aanwezige diverse heren. Wanneer de eerste drankjes halfleeg zijn, de tafel wordt opgevuld met koude en warme snack en ik al diverse keren de blik van een man heb opgevangen en dit net tegen mijn collega's fluister, komt hij aangelopen.


 

Spijkerbroek, geruit blouse, dun haar en een glas met wat lijkt op 7-up, maar zijn houding in ons opnemend zal het Wodka zijn. “Wat een gezellig groepje zo,” probeert hij ons met zijn bezoek te verblijden. Ik moet zeggen, het is heel gedurfd om als man alleen op een kwintet-erotiek-verkopende-dames af te stappen.

Als hij weg is vinden we zijn actie ook eigenlijk wel een beetje sneu. Hij is alleen en zoekt duidelijk contact.

“Misschien is-ie wel suïcidaal en zijn wij zijn laatste redding,”gooi ik in de groep. Ik trek mezelf altijd een beetje aan tot sneue personen. De anderen halen hun schouders op.


 

Onze gesprekken gaan veelal over de gebeurtenissen van de laatste tijd op de werkvloer. Collega F. kan behoorlijk luid lachen, dus om als groepje de aandacht te trekken is dan ook niet heel erg moeilijk. Wijntjes, whiskey, amaretto di saronno, ice-tea en een sinaasappel orange crunch later, worden we alleen maar nog meliger. Ondertussen klampt mr. Wodka een ander groepje aan en kan ik het niet laten om onbeperkt mezelf tegoed te doen aan de hapjes, vooral de warme tortilla chips met guacamole saus is erg yamyam!


 

De gesprekken over ons werk zijn altijd leuk, er wordt hier en daar geïnformeerd of hun ook die ene klant al eens aan de balie hebben gehad en dat die dove man altijd zo lelijk doet omdat hij ons niet kan verstaan. Of die ene, die alleen maar boekjes komt kijken en door de andere collega altijd stante pede de winkel uit wordt gezet. En natuurlijk de man die alleen maar tegen je boezem praat – en dat zijn er meer dan één hoor!

“Van de één kan ik het nou eenmaal beter hebben dan van de ander en van de ander maakt het me niet uit dat zijn oogbollen bij wijze van ín m'n bh liggen.” (Luid gelach.)


 

Als de eerste de bus moet halen en de ander ook maar besluit te vertrekken, volgt collega 3 ook snel en zo zijn we nog maar met zijn 2. C. en ik. Omdat café Touche een rustige ambiance heeft, waar we als groepje wel lekker konden klessebessen. Is het voor ons 2 niet de plek om nog even door te halen, dus vertrekken we naar café de Schoof.

Het is de nacht voor Hemelvaart en belooft druk te worden.


 

Zo'n 10 jaar geleden, leefde ik zowat in deze kroeg. Wat zeg ik, het was dé kloppende ader van de week voor mij. Voor de rest was ik zo goed als dood, maar dáár kwam ik tot leven. Ook niet gek misschien dat ik juist 6 jaar geleden daar ook mijn jonge God tegen het lijf liep. Wat zeg ik, door mijn schuld viel er een meter bier over zijn broek!


 

Bij binnenkomst zie ik meteen één bekende. Oeff, wat een opluchting, want de rest is me totaal onbekend – ook aan de bar herken ik nog maar 1 persoon. Onwennig staan we centraal in de kroeg zodat we alles overzien.

Verontrustend hoe wij alle oude songs mee kunnen zingen – wat nogal onze leeftijd accentueert. Aangezien wij bij onbekend nieuw met gesloten mond verveeld om ons heen kijken.

Ook al komen hier alle leeftijdscategorieën, ik voel me de helft van mijn leeftijd te oud. Nog even en ik zal er mijn dochter tegenkomen. C. neemt een biertje en ik een fris. Mijn avondmaaltijd en alle hapjes van Touche komen een beetje bovendrijven. Ik heb het warm en de rookmachine staat continu aan – doen ze zeker om de rimpels te camoufleren van de oude lerpen die er rondhuppelen. Including us?


 

Ach, al dat jonge grut is best leuk om naar te kijken. Ik zie er zelfs eentje met een zoenbare bovenlip. Ja, ja en zelfs ik ben zijn blik waardig, maar flirten ben ik inmiddels wel verleerd. Je wordt een soort inboorling als je een tijd niet meer in een kroeg als deze komt. Het valt me niet eens op dat ik bekeken wordt, of dat er gegluurd wordt naar mijn decolleté of die van C. Het kan me ook eigenlijk niet echt boeien, ik heb ze al zo lang, alles went zeg maar... in tegenstelling tot dubbel D.

Dubbel D? Ja dubbel dee, maar het feit dat ik door al die heerlijke snacks, die ik in Touche weer niet kon weerstaan, nu met buikkrampen heen en weer sta te wiegen op Frans Bauer wordt het tijd om een luchtje te scheppen.


 

We slenteren naar café Bloopers. Drukke onze borsten door de menigte heen om vervolgens ergens achterin direct te keren omdat het lijkt alsof we op een schoolfeest zijn beland. (Zijn we echt al zo oud?) Dan maar naar de angels en devils party in Fifth Avenue, waar uit de band springende Londenaren aan ons beweren dat ze in dienst zijn van lady GaGa. Is dat waar ze tegenwoordig indruk op ons willen maken? Dat miss Gaga toevallig in het Gelre Dome staat deze week is een feit, maar ze hadden kunnen weten dat het ons niet interesseert. Wij stammen uit een andere tijd. Dansen op “wake me up before you go go” van Wham en heren van ons krijgen jullie een no-no.


 

Ondertussen knijp ik hem nog steeds en nemen de krampen toe. Als meneer GaGa niet oppas met het gluren naar mijn decolleté dan zal ik hem eens de waren feiten vertellen. Op de wc wel te verstaan.

“You like double dee mister? Door de tortilla hapjes heb ik last van DD; Direct Diarree wel te verstaan. Uiteraard vertel ik dit dan met mijn beste pokerface!

 


 

 

 


20 april 2010

 

Ja, ja na de start van mijn uitgeverij aquaZZ - www.aquazz.com -  waarvan ik helemaal zelluf, met een beetje hulp van de provider een website bouwde, vond ik het nodig om mijn bestaande auteurwebsites  op te heffen. Best moedig, als je bedenkt dat Geert van der Wijk van www.geertfotografeert.nl jarenlang trouw mijn orders opvolgt. “Geert, plaats dit gedicht voor me. Geert, voeg deze link toe, Geert dit, Geert dat.” Geert deed het allemaal op verzoek. En daarvoor ben ik hem dan ook zeer dankbaar.


 de site die Geert bouwde www.angeliquekersten.nl

 

Maar nu wil ik het dus allemaal alleen gaan doen. Dat ik dat niet eerder wilde joh! Ik ben toch echt wel iemand die graag de touwtjes zelf in handen heeft. Maar, aan de andere kant heb ik ook een enorme faalangst en dat werd me eigenlijk bij aanvang van een nieuwe website aanvraag al duidelijk. Eerst bestelde ik een domein aan, maar die bleek nu gekoppeld te zijn aan de uitgeverij site – dat was dus niet echt de bedoeling. (Ja, ja blond.) Daarna presteerde ik na mijn wachtwoord aanmelding om niet te kunnen inloggen op mijn eigen site. Een site die nota bene nog gebouwd moest worden! En als het inloggen al niet lukte, wat staat me dan nog meer te wachten? Per mail mijn noodkreet geplaatst - want daar ben ik dan wel weer goed in. Maar ondertussen wind ik mij op over het feit dat ik dan op het antwoord van die mail moet wachten tot ik de juiste instructies ontvang.

Maar blond zou blond niet zijn als ze toch niet op onderzoek uitging. En jawel, ik heb het euvel zelf al opgelost. Ik logde steeds in met mijn bestelnummer in plaats van mijn klantnummer… Ach ja, kan iedereen gebeuren toch?
In plaats van eerst aan de site opbouw te werken, open ik deze blog. Kan ik mooi nog meer frustraties neerpennen.

Maar nu wil ik het dus allemaal alleen gaan doen. Dat ik dat niet eerder wilde joh! Ik ben toch echt wel iemand die graag de touwtjes zelf in handen heeft. Maar, aan de andere kant heb ik ook een enorme faalangst en dat werd me eigenlijk bij aanvang van een nieuwe website aanvraag al duidelijk. Eerst bestelde ik een domein aan, maar die bleek nu gekoppeld te zijn aan de uitgeverij site – dat was dus niet echt de bedoeling. (Ja, ja blond.) Daarna presteerde ik na mijn wachtwoord aanmelding om niet te kunnen inloggen op mijn eigen site. Een site die nota bene nog gebouwd moest worden! En als het inloggen al niet lukte, wat staat me dan nog meer te wachten? Per mail mijn noodkreet geplaatst - want daar ben ik dan wel weer goed in. Maar ondertussen wind ik mij op over het feit dat ik dan op het antwoord van die mail moet wachten tot ik de juiste instructies ontvang.

Maar blond zou blond niet zijn als ze toch niet op onderzoek uitging. En jawel, ik heb het euvel zelf al opgelost. Ik logde steeds in met mijn bestelnummer in plaats van mijn klantnummer… Ach ja, kan iedereen gebeuren toch? In plaats van eerst aan de site opbouw te werken, open ik deze blog. Kan ik hier mooi nog mijn verdere frustraties neerpennen....

 

 

 

de 1e site die Geert voor mij bouwde, www.waterengel.nl


 

 

Alle vrouwen



Ik ben niet jaloers op mooie vrouwen. Waarom ook. Om iets wat zij wel hebben wat ik níet heb? Nee, daar ga ik mijn tijd niet aan verdoen. Ik bekijk ze liever schaamteloos en constateer dan wel iets wat minder perfect aan ze is, of in ieder geval wat bij mij perfecter is dan bij haar. Ik vind vrouwen ook erg mooie wezens. Lichamelijk ook. Daar schaam ik mij niet voor. Het nummer van Hans de Booij (leeft hij nog trouwens?) “Alle vrouwen”, kan ook voor mij van toepassing zijn:


Ik hou van alle vrouwen

Mijn hart is veel te groot    

Mijn hart is veel te groot    

Daar ben ik mee geboren    

En daar ga ik ook mee dood    

Daar ga ik ook mee dood

Ik hou van alle vrouwen”



Mijn jonge God en ik 'keuren' dan ook geregeld dames op hun uiterlijk. Bijvoorbeeld als we in de auto zitten of in een restaurant, maar ook de vrouwen die we op televisie zien. Ik wil nieuwsgierig van hem weten wat de andere dame zo aantrekkelijk maakt. Soms is het haar neus(!), haar tanden en natuurlijk haar lichaam. Ik kijk/keur graag met hem mee. Alleen op die neuzenkeuring heb ik het niet zo. De gezegde: waar je mee omgaat, wordt je mee besmet, klopt als een neus, want tegenwoordig worden veel vrouwen op hun neus door mij al in een hokje geplaatst. (Voor zover hun neus dat toelaat natuurlijk.)


Ik ben niet jaloers op vrouwen en ik ben ook niet (snel) jaloers op de uitspraken van mijn jonge God óver vrouwen die hem uitermate kunnen boeien. Een enkele keer blijven zijn uitspraken me bijhangen als een zeurende mug in de nacht. Want héél lang heb ik toch naar dat éne minpuntje aan Nelly Furtado gezocht. Wat zou het heerlijk creamy uit mijn mond komen glijden áls ik iets kon vinden wat echt niet cool aan Nelly was. Heel even dacht ik dat het me lukte, toen ook hij vond dat die botte pony Nelly's gezicht geen goed deed, maar nog voor ik het kon beamen, had hij wel weer iets anders leuks aan haar ontdekt!


Zo ook met Nigella Lawson. Ik heb zelf al jaren een zwak voor kok Jamie Oliver! Nu weet ik dat de slissende, Engelse puppy niet echt een bijzondere schoonheid bezit, maar hij heeft iets, voor mij althans. Sommige afleveringen kijk ik gewoon in de herhaling. Niet om de gerechten, maar om Jamie. Hij was toch al het lekkerste hapje, waarom dan nog zijn Thaise curry met garnalen uitproberen?

Bij mijn jonge God bespeurde ik toch ook een soort van zoek-de-Jamie-minpunten-actie, maar wat hij ook zei, Jamie degradeerde toch niet bij me. Nigella is kok net als Jamie. Mijn jonge God moet hebben gedacht: mijn vrouw een favo-kok, ik een kokkin. En wat voor een! Nigella is goddelijk! Ze maakt veel toetjes, dat is ook aan haar heerlijke rondingen te zie. Al denk ik dat die bij haar niet door de hapjes gekomen zijn, maar een natuurwonder is – één van de zeven.


De liefde van de man gaat door de maag, maar ik denk niet dat mijn man aan zijn hongerige maag denkt wanneer Nigella kookt. Zelfs als ik aan het werk ben, en hij kijkt naar miss Lawson, krijg ik een sms van hem met de mededeling dat ze wéér op tv is. Hij vindt het gewoon erg leuk als ik toehap wanneer hij me plaagt met haar heerlijke toetjes! Ja, ja. Bij Nigella kan ik misschien enig vorm van jaloezie bij mezelf ontdekken. Wat heeft zij dat ik niet heb? Of nee beter. Wat heeft zij níet wat ik lekker wèl heb:


Ik kan koken, maar zij kan het natúúrlijk beter.

Ik ben blondje, maar zij is een goddelijke brunette.

Mijn ogen zijn aquablauw, maar de hare zijn mysterieus zwart.


Mijn jonge God kan er altijd wel om lachen als ik hap om zijn bewondering voor Nigella. Hap-hap-hap. Eigenlijk kan ik hem geen ongelijk geven. Misschien baal ik ervan dat ik gewoontjes en voorspelbaar hap en Nigella bijt! Thate make sense.




 

 

 

 

 

 

Vreemdgaan vs salarisstrookje

 

 

 

Van nature hebben wij vrouwen een antenne die de signalen van vreemdgaan oppikken; hij springt onder de douche op de gekste momenten, neemt een ander geurtje, zijn mobiel moet persé mee tijdens het uitlaten van de hond. Jij mag zijn mobiel niet vasthouden, laat staan lenen. Hij wil vaker nieuwe kleding of vermenigvuldigt de stapavond met zijn vrienden. Maar een Amerikaans onderzoek heeft uitgewezen dat wij alleen onze loonstrookjes naast die van onze man moeten leggen. Vrouwen die meer verdienen dan hun partner lopen namelijk meer kans om bedrogen te worden! Deze man zou compensatie zoeken voor zijn tekortkoming!

Het is toch wat. Wij nemen in de regel de meeste huishoudelijke taken op ons, hebben er nog een baan naast en als je dan toevallig méér verdient dan je vent, gaat hij 'slipperen'! Denk nu niet dat wanneer je vent meer verdient dan jij, dat jij in de veilige zone zit. Nee, nee, mannen die meer verdienen gaan ook méér vreemd. Huh? Snap ik het nog? Ze gaan dus gewoon áltijd vreemd is de conclusie van dit onderzoek. Minder loon, meer loon, het maakt allemaal geen reet uit. Daarnaast zegt datingsite Parship dat mannen die verliefd worden @ love @ first sight, ook sneller een affaire beginnen!

 

Er is dus geen beginnen meer aan om te controleren of hij een scheve schaats rijdt. Hij verdient altijd meer of minder loon dan jij. Daarnaast bestaat er natuurlijk altijd een mooiere, intelligentere, slankere, jongere dame, die hij toevallig tegenkomt. 24 uur per dag op je hoede zijn is ook geen leven. Mijn advies: neem zelf een toyboy. Probeer dan wel vooraf achter zijn salaris te komen, of neem gewoon een werkloze. Maar beter nog: zeg je dat je zelf niet werkt. Dan is die competitie tenminste gesloten. Anders moet je naast je partner ook nog je minnaar gaan controleren op vreemdgaan. Het moet niet gekker worden!

 

Top